Незаборавна пракса во земја која нема Ајфелова кула ниту Колосеум, но има ZAPIEKANKI!

Постојано слушав дека земја како Полска е супер избор за прва праска, а и навистина верував во тоа. За мене претставуваше предизвик да посетам земја во која нема Ајфелова кула или Колосеум, некоја нова земја за која сакав да откријам многу нови работи, а исто така и земја која може да ми понуди практично искуство што долго време го посакував. Ова е приказната за мојата пракса во Полска од минатото лето.

Рудникот Wieliczka salt mine во Краков, лоциран повеќе од 100 метри под земја е едно од најуникатните места кои некогаш сум ги видела.

Живеев и работев во Гливице, мало гратче на југ. Бидејќи секој ден одев пешачев до работното место кое беше само на 10 минути од студентскиот дом, можев многу ситници да заприметам.  На пример како огромна улична култура и застанување на пешачки кога улицата нема ни семафори, или најпрецизна точност на јавниот превоз што некогаш сум ја видела. Покрај Гдањск кој  ми е омилен град во Полска, имав можност да ги посетам и Катовице, Краков и Вроцлав. Едно од најуникатните места што би препорачала секој кој има можност да го посети е рудникот Wieliczka salt mine во Краков, лоциран повеќе од 100 метри под земја.

Во однос на државата, навистина сум пријатно изненадена иако не е некоја препопуларна туристичка дестинација. И покрај тоа што Чешка е позната како државата на пивото, Полска не заостанува многу зад нив. Всушност и покрај тоа што водката им е традиционален пијалок (надалеку познатата Soplica), конзумираат исто толку пиво дневно. Храната пак не им е толку јака страна, мислам сите знаеме дека ништо не се споредува со нашата храна во Македонија но едно нешто можев да го јадам и преку ден и навечер 24/7, а тоа беше: ZAPIEKANKIIII! Тоа е превкусно нешто, (не е повкусно од бурек секако) особено после вечерно излегување во диско.

Фирмата имаше уникатна традиција, шолјата за кафе во форма на Darth Wader на крајот од работната недела се доделуваше на оној кој најмногу работел.

Работев во мала ИТ компанија која водеше истовремено околу 20 проекти, развивајќи мобилна апликација за Андроид мобилни уреди. Секој ден имавме Jazzy meetings, на кои правевме ретроспектива што сме работеле претходниот ден и кои ни се задачи за тековниот. Исто така имаа интересна традиција: шољата за кафе во форма на Darth Wader беше задолжителен момент секој Петок и на крај од Jazzy состанокот се доделуваше на оној кој најмногу работел. Оној кој ќе ја добиеше, имаше привилегии да добива кафе до следниот Петок – од било кој колега, кога и да посака (јас ја добив претпоследната недела) 😀

Организираните ИАЕСТЕ викенди во Полска и поблиските држави беа тие кои го исполнуваа моето слободно време и воедно тоа беше времето во кое најмногу уживав (покрај она што го работев). Обично на секој викенд главниот дел беше City game: учесниците на викендот се поделени во тимови и секој од тимовите добива различни забавни предизвици, кои се прават на различни локации во градот. Без оглед дали треба да смислите начин како да го поминете градскиот мост без да стапнете на земја, или да ја направите најкреативната слика со познатиот John Lennon wall… Секој ИАЕСТЕ викенд беше посебен на свој начин, но има еден позитивен момент заеднички за нив: луѓето кои ги запознаваш!

Сега сум побогата за десетици нови пријатели низ светот, колку и да звучи клише. И што е поважно, станав свесна како ме промени новостекнатото искуство. Зошто секојдневието пред праксата било она што често го викаме “the comfort zone”.

Кога треба на кратко да објаснам некому зошто да аплицира на ИАЕСТЕ пракса, би рекла: затоа што не се чувствувате како турист – ИАЕСТЕ прави да се чувствувате како да сте дома.

Мартина Солунчевска, студент на ФИКТ во Битола

This slideshow requires JavaScript.

Искуство од пракса во Јапонија

Како студент во четврта година на Факултетот за електротехника и информациски технологии (ФЕИТ) во Скопје, се сретнав со многу предизвици во текот на студиите, но ниеден од нив не беше споредлив со “Олимпус – Јапонија 2017”. Изборот на Јапонија како една од водечките земји во светот на технологијата за интернационална пракса не беше случаен. Секако, се немаше да биде така лесно доколку не бев потпомогнат од студентската организација ИАЕСТЕ Македонија, која заедно со огранокот во Јапонија завршија голем дел од процедурите, за што сум им многу благодарен. Покрај очекувањата и формалностите, следуваа вистинските случувања. Најпрво, вистински (позитивен) шок беше известувањето дека треба да обезбедам билет и да ги спакувам куферите. Бев примен на практична работа во Olympus Corporation – Tokyo, каде се стекнав со вистинско практично техничко знаење и корпоративно искуство.

Кога некој ќе спомене Јапонија, веднаш помислувам на специфичното писмо, метеж по улиците, гејши, нивните храмови, будизмот, технологии кои сеуште не сме ги виделе на нашиве простори, организираност и уште многу други работи кои ги доживеав и видов таму.

Мојата пракса беше идеално поврзана со тоа што го учам (електроника и компјутерски хардвер). Задачата ми беше да вршам евалуација на линеарни регулатори (LDO), DC-DC конвертори и прекинувачки напојувања (SMPS) кои ги/ќе ги користат во своите нови технологии. Целта беше да се испитаат карактеристики по одредена спецификација, па потоа според нивното однесување да се планира имплементацијата. Исто така имав можност да запознаам многу квалитетни инженери, како и да користам висококвалитетна опрема која досега ја немав ни видено.

За време на праксата, самата компанија имаше преземено иницијатива да организира активности кои ќе ни го доближат јапонскиот начин на живот и култура преку најразлични случувања по работното време. Особен впечаток ми остави нивниот летен фестивал- “Olympus Summer Festival 2017” кој беше организиран во самиот двор на компанијата, каде беа речиси сите вработени и имаше одлична дружба.

Покрај праксата, на која се здобив со техничко знаење, не беше изоставен социјалниот живот и посета на местата за кои имав само чуено и прочитано. Постојано бев во контакт со практиканти од целиот свет, од кои дел беа студенти членови на ИАЕСТЕ Јапонија, при што се стекнав со многу интернационални контакти и пријатели. Бидејќи бев сместен во Токио, неизоставна беше негова обиколка. Посебен впечаток ми оставија прекрасните паркови и градини, а успеав да прошетам и низ улиците на Хирошима, Осака, Кјото, Камакура, Хаконе и други места. Сето тоа  ми ја состави сликата за Јапонија, која е вистински пример за тоа како едно општество треба да биде уредено и кое е нивото на свест кај тие луѓе.

За крај, можам да кажам дека оваа искуство е нешто што човек мора да го доживее. Искуствата од другите се мотив, какво што претставувам дека ќе биде и моето, па затоа би го охрабрил секој студент да отиде на интернационална пракса, да ги прошири своите видици и перспективи.

-Боривоје Тасиќ, студент на ФЕИТ

Искуство од пракса во Тајланд

Бангкок, Тајланд. Уште после топлото ИАЕСТЕ добредојде на аеродромот, кога прв пат поминував низ градот хипнотизирано гледајќи се околу мене, знаев дека ова ќе биде вистински незаборавно искуство.

Работев во Western Digital, најголемиот производител на хард дискови во светот. Фирмата имаше 15 000 вработени, од кои 30 интернационални практиканти од целиот свет. Тајланд е позната како земја на насмевките и работното место не беше исклучок од тоа. Бев дел од IT тимот и ги имав најљубезните колеги кои на почеток беа фасцинирани од тоа дека јас сум од некоја мала, чудна земја која има само 2 милиони жители, како за споредба само Бангкок има 8. Работев заедно со нив на проект како рамноправен член од тимот на кој навистина научив многу на професионално ниво. Покрај надградбата на стручно знаење, видов и како е да се работи на големи проекти на кои мора да почитуваат рокови, буџет и неделно да се следи напредокот.

Иако работевме и живеевме заедно со останатите практиканти и буквално цело време бевме заедно, секогаш имаше уште некое ново место да се посети, да се отиде на уште една забава, во уште еден бар или пак да се помине уште една тема на разговор со највкусната храна. Секој викенд беше една нова авантура низ која се трудевме што подобро да го запознаеме Тајланд. Имаше луѓе од целиот свет, од различни континенти, религии, генерации, на кратко едно големо интернационално семејство кое веќе планира каде повторно да се сретне.

За вистински да пробам да ви ја доловам мојата пракса, морам да посветам и дел на Бангкок. Градот има се, од облакодери до стари палати и храмови, од нови и луксузни трговски центри до улични маркети на кои се продава се што можете да замислите, и секако најдобрата улична храна која ја има насекаде. И покрај тоа што речиси пола година живеевме таму и цело време одевме на различни места, ни приближно не посетивме се. Градот има посебен дух, токму  затоа велат дека е невозможно само еднаш да го посетиш Бангкок и потполно се согласувам со тоа.

На крај додека барам слика за текстов гледајќи низ сите тие спомени, да го опишам времето поминато во Тајлнад би рекла дека беше незаборавно и непроценливо.

 

Елена Неделковска

практикант во Western Digital, Тајланд