Незаборавна пракса во земја која нема Ајфелова кула ниту Колосеум, но има ZAPIEKANKI!

Постојано слушав дека земја како Полска е супер избор за прва праска, а и навистина верував во тоа. За мене претставуваше предизвик да посетам земја во која нема Ајфелова кула или Колосеум, некоја нова земја за која сакав да откријам многу нови работи, а исто така и земја која може да ми понуди практично искуство што долго време го посакував. Ова е приказната за мојата пракса во Полска од минатото лето.

Рудникот Wieliczka salt mine во Краков, лоциран повеќе од 100 метри под земја е едно од најуникатните места кои некогаш сум ги видела.

Живеев и работев во Гливице, мало гратче на југ. Бидејќи секој ден одев пешачев до работното место кое беше само на 10 минути од студентскиот дом, можев многу ситници да заприметам.  На пример како огромна улична култура и застанување на пешачки кога улицата нема ни семафори, или најпрецизна точност на јавниот превоз што некогаш сум ја видела. Покрај Гдањск кој  ми е омилен град во Полска, имав можност да ги посетам и Катовице, Краков и Вроцлав. Едно од најуникатните места што би препорачала секој кој има можност да го посети е рудникот Wieliczka salt mine во Краков, лоциран повеќе од 100 метри под земја.

Во однос на државата, навистина сум пријатно изненадена иако не е некоја препопуларна туристичка дестинација. И покрај тоа што Чешка е позната како државата на пивото, Полска не заостанува многу зад нив. Всушност и покрај тоа што водката им е традиционален пијалок (надалеку познатата Soplica), конзумираат исто толку пиво дневно. Храната пак не им е толку јака страна, мислам сите знаеме дека ништо не се споредува со нашата храна во Македонија но едно нешто можев да го јадам и преку ден и навечер 24/7, а тоа беше: ZAPIEKANKIIII! Тоа е превкусно нешто, (не е повкусно од бурек секако) особено после вечерно излегување во диско.

Фирмата имаше уникатна традиција, шолјата за кафе во форма на Darth Wader на крајот од работната недела се доделуваше на оној кој најмногу работел.

Работев во мала ИТ компанија која водеше истовремено околу 20 проекти, развивајќи мобилна апликација за Андроид мобилни уреди. Секој ден имавме Jazzy meetings, на кои правевме ретроспектива што сме работеле претходниот ден и кои ни се задачи за тековниот. Исто така имаа интересна традиција: шољата за кафе во форма на Darth Wader беше задолжителен момент секој Петок и на крај од Jazzy состанокот се доделуваше на оној кој најмногу работел. Оној кој ќе ја добиеше, имаше привилегии да добива кафе до следниот Петок – од било кој колега, кога и да посака (јас ја добив претпоследната недела) 😀

Организираните ИАЕСТЕ викенди во Полска и поблиските држави беа тие кои го исполнуваа моето слободно време и воедно тоа беше времето во кое најмногу уживав (покрај она што го работев). Обично на секој викенд главниот дел беше City game: учесниците на викендот се поделени во тимови и секој од тимовите добива различни забавни предизвици, кои се прават на различни локации во градот. Без оглед дали треба да смислите начин како да го поминете градскиот мост без да стапнете на земја, или да ја направите најкреативната слика со познатиот John Lennon wall… Секој ИАЕСТЕ викенд беше посебен на свој начин, но има еден позитивен момент заеднички за нив: луѓето кои ги запознаваш!

Сега сум побогата за десетици нови пријатели низ светот, колку и да звучи клише. И што е поважно, станав свесна како ме промени новостекнатото искуство. Зошто секојдневието пред праксата било она што често го викаме “the comfort zone”.

Кога треба на кратко да објаснам некому зошто да аплицира на ИАЕСТЕ пракса, би рекла: затоа што не се чувствувате како турист – ИАЕСТЕ прави да се чувствувате како да сте дома.

Мартина Солунчевска, студент на ФИКТ во Битола

This slideshow requires JavaScript.

From internship in Ohrid to Gala evening in New York!

It was the summer of 2017 and I got this great opportunity from my university in India to join this student exchange program organized by IAESTE to work as a student intern at the University of Information Science & Technology “St.Apostol Pavle” in Ohrid, Macedonia.

I did not give a second though to it and said yes right away, as I would never want to miss such a big opportunity to visit this beautiful place in Europe and at the same time work, gain experience and meet new people from around the globe.

I came to Ohrid by mid-august and joined UIST just after 2 days of getting aqua-tinted with the city. I met my mentor Mr. Goran Shibakovski at the university and I feel so lucky that I was assigned to him. We had our first meeting and discussed what I wanted to work in. He gave me full freedom on choosing my topic of work and we finally decided to work on the project called “My Chik-fil-A”. This project was basically a Store Design & Visual Merchandising competition organized by PAVE Global for a well-known USA based fast food chain Chik-fil-A (Est. 1946).

The objective of the design challenge was to create and share ideas for a store design (interior & exterior) and visual merchandises for the store to open up their outlets in today’s college campuses. I had to involve creative designs and technology together to connect Chik-fil-A to the students in the campus.

I along with Mr.Goran held regular meetings at the university brain storming on ideas and coming up with innovative concepts for the design. He gave me a lot of motivation and helped me out throughout the project. Other faculties at the university were also very supportive of me and shared with me their suggestions and advice. It was really fun and interesting to work on this project and it helped me go out of my boundaries and gain knowledge at the same time.

Apart from working I also got ample time to spend with other students at the university and the members of IAESTE who were very friendly and welcoming. Made new friends and also traveled around Macedonia on the weekends with them. I tried different Macedonian cuisines, learnt a bit of the Mekedonski language as well. At least I can now say “Dobredoidofte Makedonia” and “Kah ko si” almost perfectly.

Finally, it was September end and the day had come for me to wrap up with my project and leave for India. I was excited to go back home but sad at the same time because I knew I would miss these days a lot. I am very happy that I created amazing memories and spent beautiful moments which I will cherish forever in my life.

My design has been awarded the “Honorable Mention” title and I have been invited to attend the PAVA Gala ceremony in New York City on 6th December, 2017 to receive my Award.

The project was submitted to the organizing team and this November 7th the results were out. It was unexpected but I was overwhelmed to know that my design got selected along the top 5 entries among 400+ entries from all over the world!  

This was something which really made me feel honored and motivated. Had work really paid off! I am thankful to all the people who supported me in completing this project and I am ever grateful to Mr.Goran for his immense love and support.

I wish to visit Ohrid sometime very soon. These amazing days will always remain in my heart forever!

Author: Surya Prakash Medhi, India

A journey of a thousand miles start with a single step

I had no idea what I got myself into when the country, whose name I thought was a fruit salad, was going to be my home for the following 3 months; Skopje, Macedonia. I would have never foreseen the life-changing experience that was waiting for me. Truly, the best decision I have made in my life.

I did my internship in the Faculty of Mechanical Engineering in the SS Cyril and Methodius University, I was in charge of a project that consists in optimizing the parameters of the 3D printer Dimension Elite with the goal of saving support and molding material. In order to accomplish that, I learnt to use new software, which allowed me to develop my skills in industrial design and additive Manufacturing.

My mentors were kind and professional, they supported me with everything. Workwise, I felt I didnt lose my time, I was learning something new everyday and developing skills in a multicultural environment. As a professional I can say this internship helped me focus toward quality, creativity and efficiency of my work.

An internship abroad will give you the chance to travel to new places, make new friends, make new memories and learn new skills. But it also challenges you; it teaches you first hand what intercultural communication really is; it will challenge your mindset and it will help you become more open minded and more culturally aware.

It opened my mind to the notion that we are all different, we might think differently but that shouldn’t stop us from getting to know each other. People and places will surprise you, Skopje for sure did. To see the beauty of humanity. To embrace the beauty of the world. It gave me a perspective as a part of the world. You’ll have one of the best times of your life. Late night parties, random flings, local tours and what not. 

But as cliché as it sounds ‘all good things must come to an end’. I made some amazing friends and shared some fantastic experiences with them during 3 months. The 3 months I spent there as an intern were filled with good times, friendships for life and new experiences.

So as I said once in a IAESTE meeting, before going to the best local bar; “A journey of a thousand miles start with a single step”, and I couldn’t be happier mine was Macedonia. So I DARE you to take that step, sometimes sacrifices are necessary but you will never regret this decision.

Thank you Skopje, you will always have a special place in my heart.

-Eduardo Lerma, Mexico

Интервју со професор д-р Димитар Ташковски, декан на Факултетот за електротехника и информациски технологии при Универзитет „Св. Кирил и Методиј“ – Скопје

Факултетот за електротехника и информациски технологии (ФЕИТ) при Универзитет „Св. Кирил и Методиј“ – Скопје важи за водечка образовна и научно-истражувачка институција во Македонија во областа на електротехниката и информациско-комуникациските технологии. ФЕИТ е соработник на ИАЕСТЕ веќе 25 години, односно од самите почетоци на нашата организација.  Во продолжение ќе имате прилика да го прочитате интервјуто со деканот на ФЕИТ, Димитар Ташковски.

Каква е соработката на Вашиот факултет со ИАЕСТЕ? 

Факултетот за електротехника и информациски технологии (ФЕИТ) е високо-образовна институција отворена за соработка со сите. Досега сме соработувале, но и во иднина ќе соработуваме, со разни институции, компании, организации во насока на подобрување на образовниот процес во сите сегменти – наука, образование и соработка со стопанството. Во оваа насока сакам да ја потенцирам и одличната соработка со ИАЕСТЕ како студентска организација. Имено, ФЕИТ ги поддржува сите активности на ИАЕСТЕ и многу наши студенти се и ваши членови. Секоја година, како факултет, обезбедуваме и по две пракси за странски студенти кои доаѓаат преку ИАЕСТЕ и работат во нашите лаборатории. Ме радува фактот што сите студенти кои дошле на ФЕИТ преку ИАЕСТЕ се квалитетни студенти, посветени на студирањето и на стекнувањето практични вештини, на запознавање со културата на Македонија, начинот на живеење и на создавање нови пријателства.

Колку мислите дека се важни студентските пракси за еден инженер во процесот на студирањето

Секој студент во процесот на образование стекнува теоретско знаење. Но, доколку тоа не го поткрепи со практична примена и искуство, тогаш тоа останува неискористено и вакумирано. Затоа е многу важно, за секој инженер, без разлика дали ќе продолжи во научните води или во индустријата, да стекне практични вештини и да го процесира теоретското во практично знаење.

ФЕИТ има многу договори за соработка со компании во Македонија и сите наши студенти поминуваат одреден временски период во реалниот сектор. Ова е императив на кој ние даваме многу значење. На овој начин, самиот студент прави споредба на она што го учи на факултет со тоа што го учи во реалниот сектор, собира искуства и знаења, разговара со професорскиот кадар и со своите колеги и притоа, влијае на процесот на себе-едукација и едукација на другите колеги.

Само на овој начин, по дипломирањето, имаме готов производ – студент подготвен веднаш да влезе на пазарот на трудот во Македонија или во светот. Претходно, студентот ја добил својата практична наобразба и е во постојан контакт со индустријата. Во комбинација со стекнатото теоретско образование од Факултетот, креираме личност подготвена за акција.

Дали Вие како студент сте биле на стручна пракса во странство и ако да, кажете неколку зборови за Вашето искуство?

Да, да. Како активен член на ИАЕСТЕ имав можност да бирам пракса меѓу две држави на различни страни на светот. Норвешка, од една страна и Филипини, од друга страна. Секако, поголем предизвик ми беа Филипините и не згрешив со својата одлука. Таму престојував два месецa во La Union Electric Company. Дефинитивно, стекнав огромно практично искуство, но и многу други животни искуства – друга култура, друг начин на живеење, друг свет. Тоа животно искуство е значајно за секој млад човек и убаво е да се доживее. Исто така, во оваа прилика се заблагодарувам на ИАЕСТЕ што ми овозможи да ја доживеам таа култура.

Дали сте биле член на студентска организација?

Како што веќе споменав, да, бев член на ИАЕСТЕ. Но, не само член туку бев и член на Извршниот одбор на организацијата, односно нејзин благајник. Беше тоа период по распаѓањето на поранешната наша заедничка држава Југославија, и период на формираме на македонското ИАЕСТЕ. Тогаш поминавме низ целата постапка на регистрација на организацијата, отворање банкарски сметки, правење правилници, први студентски размени. Бевме прекрасна екипа, на чело со претседателот Михајло Зиков. Ова стекнато искуство во организацијата го применувам и денес во менаџирање на Факултетот за електротехника и информациски технологии, каде системот е воспоставен и функционира, но секогаш има предизвици.

Какво е Вашето мислење за студентските организации на техничкиот кампус и што би им препорачале на студентите?

Како декан, но и како човек, силно ги поддржувам сите студентски организации. Навистина, станува збор за одлична организирана форма на артикулирање на студентските интереси. Има многу организации, кои се многу активни и се надополнуваат во своето функционирање. Со крајна цел – одлични можности за студентите како нивни членови. Од друга страна, студентите треба да бидат проактивни и да ги искористат понудените можности. Како што реков, знаењето на факултет е многу значајно, но постојат и други животни вештини важни за развојот на секој човек. Дел од тоа се тимската работа, комуникацијата, интернационализацијата, работењето на проекти, што секако може да се добијат и преку членување во вакви студентски организации. Затоа апелирам и препорачувам сите студенти да бидат дел од организации и да ги изразуваат своите интереси, знаења, идеи.

НАЈНОВО ОД ФЕИТ: На 14ти Април ФЕИТ ги отвори вратите на новиот Центар за трансфер на технологии и иновации – ИНОФЕИТ!

Отворањето на Центарот е во согласност со напорите на ФЕИТ да ги приближи академското образование и практичната експертиза и да ги подготови студентите за подобро справување со предизвиците во индустријата. ИНОФЕИТ е место за интеракција меѓу кадарот на ФЕИТ, студентите на ФЕИТ и индустриските партнери што треба да овозможи конекции и трансфер на технологии и на нови иновативни. Негови цели се подобрување, зајакнување и стимулирање на трансферот на знаења од академската средина кон постоечки и нови иновативни мали и средни претпријатија, обезбедување извонредно знаење во обласите на информациско-комуникациските технологии и обновливи извори на енергија и енергетска ефикасност, валоризација на истражувачки резултати преку создавање колаборативна платформа помеѓу научните работници, студентите и претприемачите заради надминување на јазот меѓу академската средина и индустријата и зајакнување на потенцијалот за раст на регионалниот екосистем од постоечки и нови, иновативни, високо-технолошко ориентирани мали и средни претпријатија.

Би сакале да изразиме огромна благодарност до Факултетот за Eлектротехника и Информациски Технологии за досегашната поддршка и се надеваме дека нашата соработка ќе продолжи и во иднина!

 

Искуство од пракса во Јапонија

Како студент во четврта година на Факултетот за електротехника и информациски технологии (ФЕИТ) во Скопје, се сретнав со многу предизвици во текот на студиите, но ниеден од нив не беше споредлив со “Олимпус – Јапонија 2017”. Изборот на Јапонија како една од водечките земји во светот на технологијата за интернационална пракса не беше случаен. Секако, се немаше да биде така лесно доколку не бев потпомогнат од студентската организација ИАЕСТЕ Македонија, која заедно со огранокот во Јапонија завршија голем дел од процедурите, за што сум им многу благодарен. Покрај очекувањата и формалностите, следуваа вистинските случувања. Најпрво, вистински (позитивен) шок беше известувањето дека треба да обезбедам билет и да ги спакувам куферите. Бев примен на практична работа во Olympus Corporation – Tokyo, каде се стекнав со вистинско практично техничко знаење и корпоративно искуство.

Кога некој ќе спомене Јапонија, веднаш помислувам на специфичното писмо, метеж по улиците, гејши, нивните храмови, будизмот, технологии кои сеуште не сме ги виделе на нашиве простори, организираност и уште многу други работи кои ги доживеав и видов таму.

Мојата пракса беше идеално поврзана со тоа што го учам (електроника и компјутерски хардвер). Задачата ми беше да вршам евалуација на линеарни регулатори (LDO), DC-DC конвертори и прекинувачки напојувања (SMPS) кои ги/ќе ги користат во своите нови технологии. Целта беше да се испитаат карактеристики по одредена спецификација, па потоа според нивното однесување да се планира имплементацијата. Исто така имав можност да запознаам многу квалитетни инженери, како и да користам висококвалитетна опрема која досега ја немав ни видено.

За време на праксата, самата компанија имаше преземено иницијатива да организира активности кои ќе ни го доближат јапонскиот начин на живот и култура преку најразлични случувања по работното време. Особен впечаток ми остави нивниот летен фестивал- “Olympus Summer Festival 2017” кој беше организиран во самиот двор на компанијата, каде беа речиси сите вработени и имаше одлична дружба.

Покрај праксата, на која се здобив со техничко знаење, не беше изоставен социјалниот живот и посета на местата за кои имав само чуено и прочитано. Постојано бев во контакт со практиканти од целиот свет, од кои дел беа студенти членови на ИАЕСТЕ Јапонија, при што се стекнав со многу интернационални контакти и пријатели. Бидејќи бев сместен во Токио, неизоставна беше негова обиколка. Посебен впечаток ми оставија прекрасните паркови и градини, а успеав да прошетам и низ улиците на Хирошима, Осака, Кјото, Камакура, Хаконе и други места. Сето тоа  ми ја состави сликата за Јапонија, која е вистински пример за тоа како едно општество треба да биде уредено и кое е нивото на свест кај тие луѓе.

За крај, можам да кажам дека оваа искуство е нешто што човек мора да го доживее. Искуствата од другите се мотив, какво што претставувам дека ќе биде и моето, па затоа би го охрабрил секој студент да отиде на интернационална пракса, да ги прошири своите видици и перспективи.

-Боривоје Тасиќ, студент на ФЕИТ

BEERS, WAFFLES, FRIES & GOOD TIMES!

Гент како град ми остави огромен впечаток уште првиот пат кога го посетив на почетокот од годинава. Студентско место, пабови, chill атмосфера се само дел од нештата кои ми го задржаа вниманието. Иако не верував дека некогаш повторно ќе го посетам, летово здогледав студентска пракса токму во Гент, и знаев дека тоа е праксата за мене.

Гент е мал град, нешто помал од Скопје, така што се е блиску. Јавниот превоз не им е убаво решен, така што главно превозно средство е точак и само точак! Помалку познато е дека сега дел од шините за трамвај гледаат да ги пополнат бидејќи на луѓе им се зафаќаат тркалата од точаците внатре. А и секоја пола година наоѓаат по едно стотина точаци во реката.

Инаку Гент се наоѓа во фламанскиот регион на Белгија каде се зборува исклучиво фламански што е всушност дијалект на холандскиот. Главни национални специјалитети се вафлите и fries with mayoneese што може да се забележи при првата прошетка низ Гент, при првата уличка со која што почнува центарот веднаш почнува мирисот на топло печена вафла со Нутела и пржени компирчиња кој доаѓа од секој агол на центарот. Ммм.

Првите три недели од мојот престој бев сместена во студентска соба, а останатото време бев сместена во фамилија кои беа прекрасни и гостопримливи и ме прифатија како втора ќерка.

„Правев веб-страни за платформа на една компанија што тргува со фенси гравчињa.”

Работев во Forcit, прилично млада софтверска компанија, која се наоѓа близу центарот на градот. Работата ми се погоди премногу, особено затоа што сите колеги беа прилично млади другарски поставени, па секогаш владееше позитивна работна атмосфера. Работев на два различни проекти, првиот со веб дизајн, правев веб-страни за платформа на една компанија што тргува со фенси гравчиња, а потоа си добив сопствен проект за машинско учење.

Освен работата, секако неизбежно да се спомне дружбата со останатите практиканти. Кога стигнав во Гент беа многу на број, но како една од последните кои пристигнаа секоја недела испраќав по некој. Бевме измешани од сите краеви на планетава, а сепак на интересен начин функциониравме како семејство. Не имаше од: Македонија, Србија, Хрватска (балкан доминација), Австрија, Швајцарија, Кенија, Америка, Боливија, Кипар, Малта, Индија, Израел, Азербејџан, Шпанија, Канада, Гана и уште каде не.

За жал не фатив ниту еден изорганизиран викенд од ИАЕСТЕ комитетот на Гент, бидејќи дојдов на почеток на академска година, но затоа имаше уште ентузијасти за шетање, па така се шетнав до Брисел, Антверпен и до Луксембург. Градот Луксембург го видовме за еден ден па следниот отидовме на планинарење на југот на државата  околу едно езеро чие име уште не знам да го прочитам.

„Откако пристигнав си ветив дека нема два пати да се напијам исто пиво, и прилично добро се придржав до тоа ветување.”

Останатото време кога не ни се шеташе надвор од градот, ја живеевме Белгија во вистинското светло, преку пабовите со милион вида на пиво. Откако пристигнав си ветив дека нема два пати да се напијам исто пиво, и прилично добро се придржав до тоа ветување. Исто така голем дел од вечерите ги посветивме на национални јадења и обичаи. Белгијците многу пазеа секоја земја да си добие своја посветена национална вечер каде се изложува храната на земјата, а практикантот од таа земја спрема кратка презентација за својата земја.

Се на се, доколку сте екстровертни ликови кои сакаат постојана дружба со кул луѓе од цел свет, љубители на благо и на добро пиво, расположени за шетање со воз секој викенд, а сепак сакате и да работите и стекнете искуство во квалитетни компании, тогаш Белгија е местото за вас!

 

 

 

Искуство од пракса во Бразил

Пракса во Бразил е ултра егзотично искуство во животот што нема цена… Живеев и работев во Бело Хоризонте, голем град со многу универзитети, со многу концерти и културни настани за млади, во Бразил познат како “Град на Баровите”, полн со ИАЕСТЕ практиканти од цел свет.

Бев сместена во семејство, кое ме сакаше и  се грижеше за мене како за вистински член од семејството. Животот во семејство ми овозможи да ја доживеам од прва рака нивната култура, нивниот забавен стил на живот, полн со смеа и бразилскa самба во секојдневните фамилијарни собири и дружби, а и да го научам португалскиот јазик на прилично солидно ниво. Луѓето се неверојатно топли, комуникативни, отворени, доста самоуверени и секогаш весели. Бразилската храна е фантастична, изобилува со разновидни тропски овошја и зеленчуци, кои знаат да ги претопат во многу вкусни специјалитети и превкусни природни сокови.

Праксата беше на универзитет и бев вклучена во проект во лабораторија, во тим со уште тројца студенти од Бразил и еден професор, со кои имав одлична соработка. Работното време беше флексибилно, односно се договаравме во тимот кои денови и по колку саати да работиме на проектот. Од таа причина имав и доволно време за шетање и патувања до неколку национални паркови и 5 други града од кои најголем впечаток ми остави Рио де Жанеиро. Градот едноставно остава без здив од убавина, раскажување не може да го долови Рио, треба да се доживее духот на Рио, неговите плажи и ноќен живот.

Во текот на целиот 5 неделен престој во Бразил запознав извонредни луѓе, живеев на Бразилски начин, се стекнав со стручно знаење за време на работата на проектот, а при патувањата видов прекрасни места што само Јужна Америка може да ги понуди. Затоа на секој кој би сакал да има слично искуство, топло ја препорачувам Бразил како дестинација за избор на ИАЕСТЕ пракса.

Ирина Тренчевска

Практикант на универзитет во Бразил

Искуство од пракса во Тајланд

Бангкок, Тајланд. Уште после топлото ИАЕСТЕ добредојде на аеродромот, кога прв пат поминував низ градот хипнотизирано гледајќи се околу мене, знаев дека ова ќе биде вистински незаборавно искуство.

Работев во Western Digital, најголемиот производител на хард дискови во светот. Фирмата имаше 15 000 вработени, од кои 30 интернационални практиканти од целиот свет. Тајланд е позната како земја на насмевките и работното место не беше исклучок од тоа. Бев дел од IT тимот и ги имав најљубезните колеги кои на почеток беа фасцинирани од тоа дека јас сум од некоја мала, чудна земја која има само 2 милиони жители, како за споредба само Бангкок има 8. Работев заедно со нив на проект како рамноправен член од тимот на кој навистина научив многу на професионално ниво. Покрај надградбата на стручно знаење, видов и како е да се работи на големи проекти на кои мора да почитуваат рокови, буџет и неделно да се следи напредокот.

Иако работевме и живеевме заедно со останатите практиканти и буквално цело време бевме заедно, секогаш имаше уште некое ново место да се посети, да се отиде на уште една забава, во уште еден бар или пак да се помине уште една тема на разговор со највкусната храна. Секој викенд беше една нова авантура низ која се трудевме што подобро да го запознаеме Тајланд. Имаше луѓе од целиот свет, од различни континенти, религии, генерации, на кратко едно големо интернационално семејство кое веќе планира каде повторно да се сретне.

За вистински да пробам да ви ја доловам мојата пракса, морам да посветам и дел на Бангкок. Градот има се, од облакодери до стари палати и храмови, од нови и луксузни трговски центри до улични маркети на кои се продава се што можете да замислите, и секако најдобрата улична храна која ја има насекаде. И покрај тоа што речиси пола година живеевме таму и цело време одевме на различни места, ни приближно не посетивме се. Градот има посебен дух, токму  затоа велат дека е невозможно само еднаш да го посетиш Бангкок и потполно се согласувам со тоа.

На крај додека барам слика за текстов гледајќи низ сите тие спомени, да го опишам времето поминато во Тајлнад би рекла дека беше незаборавно и непроценливо.

Елена Неделковска

практикант во Western Digital, Тајланд